Polestar pokazuje swoją przyszłość. Ma być sportowa, ale czy to ma sens?

Będę złośliwy i powtórzę to, o czym wielokrotnie pisałem w swoich tekstach: Polestar jest marką, która w pewnym sensie sensu nie ma. Wydzielenie jej z Volvo miało na celu stworzenie nowej linii produktów, samochodów elektrycznych o unikalnym charakterze. I co? Okazało się, że są to cały czas Volvo, jedynie na sterydach, z lekko zmodyfikowanym designem. Polestar Formula 2030 ma być drogowskazem na przyszłość, ale nic nie wskazuje na to, że jest to "rozjazd" na nową drogę.

Rozdzielenie Volvo i Polestara, także pod kątem biznesowym, przyniosło wiele złego. W USA Polestar znika z oferty, gdyż jest traktowany jako chiński producent (w przeciwieństwie do Volvo, o dziwo). Siedziba w Szwecji nie była wystarczająco przekonująca: produkcja aut w Chinach przeważyła szalę.

Jednocześnie Polestar, za sprawą swojej niezależności, jest dostępny tylko na wybranych rynkach. Zakładam, że w Polsce znalazłoby się grono chętnych na samochody tej marki, gdyby tak można było je kupić w salonie Volvo. W końcu podzielenie jednego obiektu i wygospodarowanie dodatkowej przestrzeni nie powinno być wielkim wyzwaniem.

W Chinach podjęto jednak inne decyzje, a Polestar jest sam sobie sterem, żeglarzem i okrętem. Nowe modele mają przynieść większe odcięcie się od Volvo. Czyżby?

Polestar Formula 2030 ma w sobie coś z Volvo C30. Nie wnosi jednak wielkiego powiewu świeżości

Uważam, że Volvo C30 było jednym z ciekawszych kompaktów swoich czasów. Jego nietypowa sylwetka stanowiła duży atut (i zgrabnie nawiązywała do Volvo 480 i do P1800 ES). Patrząc na Polestara Formula 2030 można dostrzec podobny pomysł na samochód - tylko w dużo bardziej sportowym wydaniu.

Nadwozie, zaprojektowane już pod okiem nowego szefa designu, Philippa Römersa, jest niskie i szerokie. Nadkola mocno wyeksponowano i ukryto w nich aż 22-calowe felgi o ciekawym czteroramiennym wzorze (choć Alfa Romeo Junior Veloce może prosić o ich zwrot).

Tył zaś jest już dużo prostszy i ma w sobie garść cech z dotychczasowych modeli. W światłach dostrzegam nawiązania do Polestara 4, a sama bryła także ma coś z tego specyficznego modelu.

Pod tym wszystkim kryje się garść nietypowych rozwiązań

Polestar uznał, że dostęp do tylnej kanapy jest ważny, ale klasyczne drzwi to przereklamowana sprawa. Zastosowano więc tutaj małe uchylane "skrzydła", otwierane pod wiatr - niczym w BMW i3, czy w Maździe RX-8. Chodziło tutaj o zachowanie sportowej linii, ale także o zapewnienie odpowiedniej praktyczności.

Do dyspozycji są dwa bagażniki. Jeden znajduje się z przodu, drugi z tyłu. W ten sposób Polestar próbuje połączyć sportowy wygląd z funkcjonalnością normalnego samochodu osobowego.

Polestar Formula 2030 nie wpisuje się w aktualne trendy. Bo po co?

W gamie Polestara dominują obecnie znacznie większe samochody. Formula 2030 pokazuje więc zupełnie inne podejście do projektowania nadwozia. Mam jednak złe wieści: produkcyjna wersja nie wchodzi w grę, ale wiele elementów z tego auta trafi do nowych modeli marki.

W najbliższym czasie czekają nas dwie premiery, utrzymane już w nowym stylu. Będzie to Polestar 2, następca popularnego sedana, a także Polestar 7, kompaktowy crossover. Myślę, że ten drugi będzie mocno upodobniony do studyjnej Formuly 2030.

Ta koncepcja wygląda dobrze, ale fajnie byłoby móc kupić auta Polestara

I dopóki ktoś nie pójdzie po rozum do głowy i nie poszerzy dystrybucji lub nie połączy jej z Volvo, to ta marka będzie kręciła się w kółko. Tymczasem w salonach szwedzkiej marki lada chwila zobaczymy auta... Lynk&Co. Tak, tyczy się to też Polski. Ma to sens, nieprawdaż?