To pierwszy samochód, w którym kierowca „klęczy” w czasie jazdy. Taka pozycja ma dawać przewagę
Sanrivatti ONE to hipersamochód, w którym kierowca nie siedzi za kierownicą, a niemal klęczy. Ta nietypowa pozycja ma poprawiać widoczność i kontrolę nad samochodem na torze. Szaleństwo? Według konstruktorów to po prostu... rozsądek!
Wydawać by się mogło, że w konstrukcji samochodów sportowych trudno już wymyślić coś naprawdę nowego. W końcu producenci niezmiennie szukają przewagi w aerodynamice, zawieszeniu i coraz mocniejszych silnikach. Tymczasem niewielka firma z Holandii postanowiła zmienić coś, co od ponad stu lat pozostaje niemal niezmienne. Sanrivatti ONE to jednoosobowy hipersamochód, w którym kierowca zajmuje pozycję przypominającą jazdę... motocyklem.
Tak, jest pochylony do przodu, a jego ciało opiera się na specjalnie zaprojektowanych podporach. Według konstruktorów takie rozwiązanie ma zapewniać wyraźną przewagę podczas jazdy po torze. Nadążacie?
Zobaczcie o co tutaj chodzi. Wbrew pozorom jest to skrajnie odlotowa koncepcja.
Sanrivatti ONE zmienia sposób prowadzenia samochodu. Kierowca niemal klęczy za kierownicą
Tę koncepcję nazwano "Apex Position". W tradycyjnym samochodzie sportowym kierowca siedzi nisko, z nogami wyciągniętymi przed siebie. Tutaj jest zupełnie inaczej. Tułów pochyla się do przodu, nogi są ugięte, a kierowca zajmuje miejsce w centralnej części nadwozia, bliżej przedniej osi.

Inspiracją były, jak łatwo się domyślić, motocykle. Ich kierowcy przyjmują mocno pochyloną pozycję, która pozwala im lepiej kontrolować maszynę i obserwować tor. Sanrivatti chce wykorzystać podobne rozwiązanie w samochodzie.
Najważniejszą zaletą ma być widoczność. Producent przeprowadził symulacje na trzecim zakręcie toru Silverstone, porównując swoje rozwiązanie z dziesięcioma innymi samochodami. Według tych obliczeń kierowca Sanrivatti ONE widzi średnio 3,2 razy większą powierzchnię toru.
Teoretycznie jest to faktycznie ogromna różnica, zwłaszcza podczas szybkiej jazdy, gdy możliwość wcześniejszego dostrzeżenia wierzchołka zakrętu i kolejnego fragmentu toru może ułatwiać wybór odpowiedniej linii przejazdu. Trzeba jednak pamiętać, że na razie są to wyłącznie symulacje producenta. Ciekawe, czy jakikolwiek kierowca tak to odczuje "zza... kierownicy".
Kierowca może też poruszać ciałem w zakrętach
Na samej pozycji za kierownicą pomysły Sanrivatti się nie kończą. Firma opracowuje również rozwiązanie nazwane GNS, czyli G-Force Neutralizing System.
Jego zadaniem jest umożliwienie kierowcy zmiany pozycji ciała podczas pokonywania zakrętów. Podobnie robią motocykliści, którzy wychylają się w stronę wewnętrznej części zakrętu.
W przypadku Sanrivatti ONE taki ruch ma wpływać na rozkład masy samochodu i pomagać kierowcy w jego kontrolowaniu. Pomysł pojawił się podczas prób samego stelażu, gdy konstruktorzy zauważyli, że kierowca naturalnie próbuje przemieszczać ciało w czasie jazdy.
Za plecami kierowcy pracuje wolnossące V10 o mocy 800 KM
Sanrivatti ONE wyróżnia się nie tylko pozycją kierowcy. Konstruktorzy postawili również na rozwiązania znane z samochodów wyścigowych, rezygnując przy tym z elektryfikacji.
Za kokpitem ma pracować wolnossący silnik V10 firmy Judd, o pojemności 5,5 litra. Docelowo jednostka ma rozwijać 800 KM (588 kW) przy 9000 obr./min i 700 Nm momentu obrotowego. Moc będzie trafiała wyłącznie na tylne koła za pośrednictwem sześciobiegowej sekwencyjnej skrzyni Hewland.
Bazą jest tutaj monokok z włókna węglowego. Holenderski producent zakłada, że jego masa sucha wyniesie zaledwie 1100 kg. Oznaczałoby to stosunek mocy do masy na poziomie około 727 KM na tonę. Prędkość maksymalna ma sięgać 330 km/h.
Do tego wszystkiego dodajcie wyczynowe zawieszenie na podwójnych wahaczach z układem push-rod, hamulce AP Racing i 18-calowe magnezowe felgi Braid z wyścigowymi oponami Michelin typu slick.
Nadwozie zaprojektował Robin van Tilborg, inspirując się sylwetką "sokoła wędrownego podczas nurkowania oraz współczesnymi samolotami myśliwskimi". Samochód ma zaledwie 1200 mm wysokości, a rozstaw osi wynosi 2850 mm. Duże kanały powietrzne, tylny dyfuzor i rozbudowane skrzydło mają zapewniać odpowiedni docisk podczas szybkiej jazdy.
Tu warto dodać też jeszcze jedną rzecz: Sanrivatti ONE będzie samochodem przeznaczonym wyłącznie na tor. Producent nie planuje homologowania go do ruchu drogowego.
Sanrivatti stworzył 24-letni inżynier z Urugwaju. Produkcja jest jeszcze odległa
Za projektem stoi Santiago Sánchez Rivero, młody inżynier pochodzący z Urugwaju. W wieku 18 lat przeprowadził się do Holandii, aby studiować inżynierię. W 2024 roku założył własną firmę, a do współpracy zaprosił specjalistów z branży samochodów sportowych.
Zespół Sanrivatti liczy kilkanaście osób. W projekt zaangażowani są między innymi ludzie mający doświadczenie w McLarenie, Lotusie i Bentleyu.
Na działający samochód trzeba będzie jednak poczekać. Obecny egzemplarz jest jedynie makietą. Pierwszy w pełni funkcjonalny prototyp ma powstać w 2028 roku. Dopiero wtedy rozpoczną się właściwe testy, które pozwolą zweryfikować deklarowane osiągi i zalety nietypowej pozycji kierowcy.
Produkcję zaplanowano na 2030 rok. Sanrivatti chce budować samochody w niewielkiej liczbie egzemplarzy, oferując właścicielom również specjalny program szkoleń i jazd na torach wyścigowych.
Zastanawiam się, czy jakikolwiek kierowca wyścigowy będzie w stanie "odnaleźć się" w tej nowej pozycji
Brzmi to co najmniej na przekombinowany pomysł i próbę "wynalezienia koła na nowo". Choć brzmi to intrygująco, to może być także problematyczne z punktu widzenia zabezpieczenia kierowcy w razie wypadku na torze. W końcu podparcie głowy będzie trudniejsze, a ciało ma większe pole ruchu. Co jak co, ale klasyczny kubełek, HANS i dobre pasy to coś, co działa od dekad.


