Elektromobilność jest bezlitosna. Cupra Tavascan to dowód, jak szybko starzeją się elektryki
Ile dziś znaczą trzy lata w motoryzacji? Niewątpliwie przez napór chińskich marek i szybkie przemiany technologiczna percepcja czasu się zmieniła. Dziś trzy lata to wieczność, a Cupra Tavascan, choć skądinąd przyjemne auto, to jednoznaczy dowód, że dziś trzyletnia technologia to przeżytek.
Ten tekst nie będzie typowym testem samochodu. Nie powinien nim być, bo byłoby to na swój sposób nieuczciwe. Samochód, który widzicie na zdjęciach, to bowiem Cupra Tavascan sprzed liftingu.
Tymczasem na stronach hiszpańskiego producenta dostępna jest już Cupra Tavascan w nowym wydaniu, po liftingu
I jeśli teraz taką zamówicie, to taką dostaniecie. Samochody przedliftingowe to już ewentualnie tylko to, co zalega na placach dealerskich.
Jak najłatwiej odróżnić przedliftingowego i poliftingowego Tavascana? W środku za kierownicą po liftingu pojawił się pełnoprawny wirtualny kokpit. Wcześniej była to jakaś wydmuszka.
Co oczywiście nie jest żadną niespodzianką, bo Cupra Tavascan to po prostu Volkswagen ID.4 w innej powłoce. A w Wolfsburgu kilka lat temu mieli jakąś manię na wywalanie normalnych zegarów/wirtualnych kokpitów i zastępowanie ich małymi ekranami.
Więcej o zmianach w poliftingowym Tavascanie przeczytacie w tym tekście, a ja już przechodzę do mojej myśli przewodniej. A jest ona dość brutalna:
Cupra Tavascan czy przed liftingiem, czy po liftingu, jest po prostu przestarzała
Tavascan teoretycznie jest kolejnym przedstawicielem najmodniejszego gatunku aut, jakim są crossovery/SUV-y segmentu D. Tavascan jeszcze dodatkowo jest utrzymany w modnej stylistyce SUV-a coupe.
Do tego jest to – co chyba widać po zdjęciach – nad wyraz ładnie narysowane auto. Ale ogólnie projektanci Cupry mają dobry gust. Okej, ten dziwaczny pałąk (?) łączący deskę rozdzielczą z tunelem środkowym to ewidentnie przerost formy nad treścią, zwłaszcza że wspomniany tunel niemiłosiernie skrzypi (montaż nie jest najmocniejszą stroną tego auta), ale ogółem: to naprawdę ładny samochód. Typowa dla Cupry szaro-miedziana kolorystyka z zewnątrz też tu pasuje.
A potem zaglądasz pod maskę i zaczynasz marszczyć brwi. Okej, nie pod maskę, bo z tego, co można zobaczyć pod maską, kompletnie nic nie wynika. Jeszcze raz: a potem zaglądasz do katalogu i zaczynasz marszczyć brwi.
Tak więc Cupra Tavascan to rodzinny, elektryczny SUV, którego maksymalna moc ładowania to 130 KW. W 2026 roku. Dla jasności – po liftingu w tej materii wiele się nie zmieniło.
Nie wiem, jak w dobie naporu chińskich elektryków można oferować auto w tym segmencie z tak mizerną mocą ładowania
To paradoks, bo przecież Tavascan jest produkowany w Chinach. Muszą tam w fabryce mieć ubaw, że jakaś europejska firma chce produkować takie auto mniej więcej 10 tys. kilometrów od swojej siedziby.
Fakty są takie: rytm w świecie elektromobilności wybijają Chińczycy. To chiński napór zmusił europejskich producentów do wybudzenia się z letargu, chociaż akurat w przypadku Tavascana tego nie widać.

Ale to właśnie Chińczycy w drapieżnym tempie modernizują swoje samochody. Nie jest tam żadnym zaskoczeniem lifting mniejszy czy większy z każdym nowym rokiem modelowym. Efekt? Co chwilę na rynku pojawiają się nowe rozwiązania.
A w Cuprze? W Cuprze ewidentnie świat zatrzymał się wiele lat temu. Oczywiście ja rozumiem, że cała ta sytuacja to strukturalny problem grupy Volkswagena. Przecież nowiutki ID. Tiguan przyjmuje raptem 165 KW, więc niewiele więcej. O architekturze 800V nikt tam nie słyszał. Dobra, ktoś słyszał, ale nikt jej nie zastosował.
Rozczarowująca jest również pojemność baterii. Mówimy o dużym aucie, które ma spełniać rodzinne potrzeby. A tu raptem 77 kWh netto. Do tego Tavascan zużywa tyle prądu, co większość elektryków. Czyli na autostradzie to będzie spokojnie 25 kWh na sto kilometrów. Czyli przy ładowaniu 10-80 proc. przejedziecie dwieście kilometrów z hakiem.
W tej kwestii azjatycka konkurencja również ucieka. Ja już nie mówię nawet tylko o Chińczykach – taki Hyundai IONIQ 5 przyjmuje przeszło 100 kW więcej. I ma większą baterię. A wiele aut na rynku idzie w kierunku 100 kWh pojemności. Choć przyznaję – bardziej chodzi o marki premium.
Tak naprawdę Cupra Tavascan jest tylko symbolem kłopotów europejskich producentów
Ja się nad nią pastwię, ale równie dobrze mógłbym popastwić się nad jakimś Volkswagenem czy Peugeotem. Cały segment elektryków dla ludu jest w Europie zapóźniony.
Okej, Niemcy ze swoimi markami premium poszli mocno do przodu. A właściwie to nagle wyprzedzili cały świat – Mercedes ze swoim superwydajnym i superszybko ładującym się GLC kasuje konkurencję. To samo robi BMW z iX3.
Ale właściwie wszystkie popularne marki koncernu Volkswagena mają ten sam problem. Popularne, bo wykluczam z tego grona Audi. Podobne problemy mają Francuzi.
Europejskie samochody elektryczne w tym najbardziej pożądanym segmencie, czyli już sporawe SUV-y, po prostu technologicznie wypadają blado (znowu: wykluczam marki premium) na tle aut chińskich, Tesli czy nawet koreańskich.
Moc ładowania, wielkość akumulatorów – w tych kwestiach najczęściej Europa wypada blado. Ratuje nas głównie dopracowany software, chociaż to akurat plus na tle tylko Chińczyków. Nie ratują nas za to ceny.
Tavascan nie jest dobrze wyceniony
Generalnie mówię teraz o cenniku wersji poliftingowej, ale: najtaniej Tavascana można mieć za 178 800 zł. Ale to 190-konne auto z lichą baterią: 58 kWh. Taki samochód nie ma żadnego sensu. Jest za duży na miejskie auto, a z taką baterią nie sprawdzi się też w trasie.
Większa bateria jest dostępna dopiero od wersji Endurance, ale to już 235 600 zł. A wersja VZ (340 KM, 20-calowe felgi, napęd na obie osie) to co najmniej… 272 700 zł.

Dla porównania: Xpeng G6 RWD Long Range PRO ładuje się z mocą do 451 kW. Ma 297 KM i baterię gdzieś ponad 80 kWh (Xpeng podaje dane jak Tesla, czytaj nie podaje). Cena startuje od… 223 900 zł. Tak, chwalę teraz samochód, który rok temu w autoGALERII rozjechałem za mizerny zasięg zimą.
Po prostu nie widzę wielu argumentów, żeby kupić Cuprę Tavascan (poza finansowaniem). I piszę to raczej jako osoba krytycznie nastawiona do chińskiej motoryzacji, czemu wielokrotnie dawałem wyraz w autoGALERII. W zasadzie jedyne, co broni ten samochód, to design i przypuszczalnie niska utrata wartości oraz niskie raty przy najmach i leasingach. Ale to trochę mało.


